tag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post1917607695568195501..comments2008-10-20T00:01:56.125+03:00dimzahttp://www.blogger.com/profile/15413789643727538234noreply@blogger.comBlogger3125tag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-1114601279727841782008-10-20T00:01:00.000+03:002008-10-20T00:01:00.000+03:00Καταδικάστηκε το βιβλίο αυτό να μη διαβαστεί από εμένα ποτέ. Είναι η ανάμνηση που δε θέλω να συνδεθεί με άλλη στιγμή.librarianhttp://www.blogger.com/profile/00070964165696944988noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-73534166389919670022008-08-16T14:08:00.000+03:002008-08-16T14:08:00.000+03:00Τι σχόλιο! Για τις πηγές, την υποκειμενικότητά τους, τα διαβάσματα μέσα απο τις λέξεις και τους καιρούς και το περασμά τους. Εκτός από τα βιβλία κλείνει και Ιστορία και ιστορίες, για την γραφή τους και την βιωμένη αλήθεια τους. <BR/>Η γραφή πραγματικά όχι της διαβαστερής σχολής αλλά άμα μπεις στον ρυθμό της έχει και τι δεν έχει μέσα της.<BR/>Εγώ σε ευχαριστώ χρίστο.Ellihttp://www.blogger.com/profile/13741039132959756143noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-13111476527796117012008-08-14T08:51:00.000+03:002008-08-14T08:51:00.000+03:00Είχα διαβάσει την Ιστορία της πολιορκίας... του Σαραμάγκου πριν από κάποια χρόνια. Μου είχε αφήσει τη γεύση ενός δύσκολου βιβλίου. Ίσως ήταν οι συγκυρίες. Δεν διαβάζονται τα βιβλία πάντα με τον ίδιο τρόπο, το ίδιο κέφι, ούτε έχουν την ίδια πάντα επίδραση. Με την παρουσίαση της Elli το ξαναβρήκα και ανακάλυψα έναν υπέροχο θησαυρό που πριν από οκτώ χρόνια δεν είχα δεόντως εκτιμήσει. Ο κόσμος των επμελητών, οι εκδόσεις, τα λεξικά, οι αγωνίες, αλλά και οι δαιδαλώδεις σκέψεις, οι πολιορκίες, οι καθημερινότητες, οι συμπεριφορές των ανθρώπων, οι πολύ λεπτές επισημάνσεις, η διεισδυτική ματιά, οι πολλές οπτικές, ο κόσμος της φαντασίας και πλήθος άλλα αναδύονται από την ανάγνωση. Χάρη στην παρουσίαση το ξαναδιαβάζω και ανακαλύπτω κι άλλα, ενώ χαίρομαι το ύφος κι εκείνη τη γραφή που τότε μου είχε φανεί δύσκολη, τώρα είναι ενδιαφέρουσα και ελκυστική. Πώς γράφεται για παράδειγμα η ιστορία, πόσο υποκειμενικές είναι οι πηγές της, πόσο διαθλώνται οι πρωτογενείς και παραλλάσσονται, όταν γίνονται έμμεσες, πόσες αναγνώσεις επιδέχονται, πόσα περιττά κουβαλάνε και τι χρειάζεται για να αποκαλυφθεί μια πραγματικότητα που πάει πέρασε και δεν ξανάρχεται. Ο χώρος και ο χρόνος του Ραϊμούντο Σίλβα γίνεται ενιαίος και ο επιμελητής, όταν μεταβάλλεται σε ιστορικό, αποκαθαίρει τοπία και πηγές για να ξαναζήσει από κοντά το γεγονός που θέλει να εξιστορήσει και να ερμηνεύσει. Έυχαριστώ, Elli, για το ωραίο ταξίδι στη Λισαβόνα!Χρίστοςhttp://www.blogger.com/profile/09529389999753406407noreply@blogger.com