tag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post6275325799978068430..comments2008-09-07T18:42:01.271+03:00dimzahttp://www.blogger.com/profile/15413789643727538234noreply@blogger.comBlogger4125tag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-47150571226135809062008-09-07T18:42:00.000+03:002008-09-07T18:42:00.000+03:00leonidiogl ευχαριστούμε πολύ που πέρασες και να ξαναπεράσεις..Ellihttp://www.blogger.com/profile/13741039132959756143noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-62449421312635364632008-09-07T02:00:00.000+03:002008-09-07T02:00:00.000+03:00Καλησπέρα από Λεωνίδιο. Ωραίο το blog σαςleonidioglhttp://www.blogger.com/profile/11355256194376160931noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-41240660073382912252008-09-04T16:56:00.000+03:002008-09-04T16:56:00.000+03:00Ούτε από τον τίτλο ούτε από το εξώφυλλο φαίνεται η κοντινή σχέση με τα βιβλία και την ανάγνωση. Χρειάζεται ένα προσεχτικότερο κοίταγμα.<BR/>Και όλα όσα λέμε, γράφουμε και κάνουμε, ακόμα και όσα σκεφτόμαστε προσθέτουν στον κόσμο των βιβλίων. Λειτουργούν σωρευτικά, δίναντας μεγαλύτερη και περισσότερη, προσωπική και συναισθηματική αξία.Ellihttp://www.blogger.com/profile/13741039132959756143noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-81414767802896223672008-08-31T14:33:00.000+03:002008-08-31T14:33:00.000+03:00Πριν ένα χρόνο ακριβώς κάποιος μου είχε μιλήσει γι’ αυτό το βιβλίο και είχα τρέξει να το αγοράσω από την Πολιτεία. Ένα αγαπημένο βιβλιοπωλείο που έχω καιρό δυστυχώς να επισκεφτώ. Ο βιβλιοπώλης, θυμάμαι, έκανε την κίνηση που πάντα θαύμαζα. Όταν άκουσε τον τίτλο πήγε στο ράφι και μου το έδωσε. Μα πώς γίνεται να τα θυμούνται όλα αναρωτιόμουνα. Σήμερα, ένα χρόνο μετά, ξέρω. <BR/>Με το που το έπιασα κόλλησα στο εξώφυλλο και στις πέντε αράδες του οπισθόφυλλου που δεν μου έλεγαν τίποτα για την άγνωστη ιστορία που έκρυβε, το πλήρωσα, χάζεψα λίγο ακόμα, παντού άγνωστα εξώφυλλα βιβλίων που ήθελα να έχω, και πήρα το δρόμο για το σπίτι.<BR/>Στην Κάνιγγος καθώς περίμενα μεταξύ αγνώστων το λεωφορείο να ξεκινήσει, έβγαλα το βιβλίο από τη σακούλα και ξεκίνησα να διαβάζω, όπως κάνω πάντα. Μόνο που αυτή η αρχή με είχε απορροφήσει τόσο όσο καμία άλλη. Ξεκίνησα να διαβάζω και κόλλησα, δεν μπορούσα να το βγάλω από το μυαλό μου, έπρεπε/ ήθελα να φτάσω στην τελευταία λέξη. Κι όταν έφτασα, δικαιώθηκα, ένα πραγματικά καλό βιβλίο.<BR/><BR/>Το κρατάω ξανά στα χέρια μου και νομίζω πως θέλω να το ξαναδιαβάσω, θα υπάρχουν κάποια σημεία που δεν είχα προσέξει τόσο όσο θα έπρεπε. <BR/>Σίγουρα όμως θέλω να υπάρχει πάντα αυτό το αντίτυπο στη βιβλιοθήκη μου γιατί τώρα είναι ακόμη πιο ξεχωριστό.<BR/><BR/>Πολλά πολλά ευχαριστώ.librarianhttp://www.blogger.com/profile/00070964165696944988noreply@blogger.com