tag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post68784612305767412..comments2008-09-21T11:34:08.673+03:00dimzahttp://www.blogger.com/profile/15413789643727538234noreply@blogger.comBlogger2125tag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-45434521750173274072008-09-21T11:34:00.000+03:002008-09-21T11:34:00.000+03:00Λέξεις ο κόσμος μας, μη λέξεις πάλι ο κόσμος μας γιατί υπάρχουν οι λέξεις. Η Μήτσορα είναι εκεί ευτυχώς...Ellihttp://www.blogger.com/profile/13741039132959756143noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4901448561063635748.post-24239730906528345482008-09-14T12:46:00.000+03:002008-09-14T12:46:00.000+03:00Σε αντίθεση με την πλειοψηφία του αναγνωστικού κοινού δεν είμαι fun της ελληνικής λογοτεχνίας. Καμιά φορά πέφτει στα χέρια μου όμως κάποιο βιβλίο έλληνα συγγραφέα που έχει κάτι που με τραβάει. Έτσι έγινε με τη Μήτσορα. Όταν έπιασα το «Άννα, να ένα άλλο» ήθελα να το έχω διαβάσει. Κι έτσι γνωρίστηκα με τη Μήτσορα. Μια γραφή που με κάνει να ζηλεύω, να ζηλεύω πολύ, μια γραφή που με κάνει να σκέφτομαι, τον καθένα διαφορετικά θαρρώ. Είναι σχεδόν σαν να διαβάζω ποίημα ή… δεν ξέρω… πάντως μου δημιουργεί τα συναισθήματα που μου δημιουργεί ένα ποίημα. <BR/>Ψάχνω να βρω μια πρόταση από τις τόσες που έχω υπογραμμίσει για να την παραθέσω, διατρέχω τις σελίδες διαβάζω και ξαναδιαβάζω, προβληματίζομαι ξανά και καταλήγω να αφήσω τις προτάσεις εκείνες που όποτε προσπαθώ να περιγράψω τη γραφή της μου έρχονται στο μυαλό: <BR/>«Να κατεβαίνουμε τα γλιστερά σκαλοπάτια μιας πέτρινης θάλασσας. Να κάνουμε μπάνιο γυμνοί μέσα σε μια καυτή σκάλα.».<BR/>Παίζει με τις λέξεις με πολύ επιτυχία νομίζω. Το ίδιο κάνει και στο «Με λένε Λέξη» κι αν αυτό το παιχνίδι με τις λέξεις της βγαίνει μηχανικά χωρίς κόπο τότε μάλλον όντως τη λένε Λέξη. <BR/>Μία Ελληνίδα συγγραφέας προστέθηκε στη μικρή μου λίστα με τους καλούς Έλληνες σύγχρονους συγγραφείς.librarianhttp://www.blogger.com/profile/00070964165696944988noreply@blogger.com